Komiks halloweenowy 2013 (ハロウィーン漫画 Harouīn Manga, dosł. Halloweenowa Manga), nazywane również Tajemnicze Halloween na Kitayume, było wydarzeniem na stronie internetowej Kitayume z okazji Halloween. Rozpoczęło się 1 listopada 2013 i trwało miesiąc do czasu zawieszenia wydarzenia 1 grudnia 2013. Fabuła wydarzenia skupiała się na przyjęciu halloweenowym krajów, ubranych w kostiumy czerpiących inspiracje z ich rodzimych historii o duchach. Niektóre z krajów zostają na chwilę zamknięte w pokoju i opowiadają sobie nawzajem historie o duchach, co kontynuują po zabarykadowaniu drzwi przez Węgry, by uniemożliwić Rumunii wejścia. W wydarzeniu zobaczyć można także perspektywy państw dopiero co przybywających na przyjęcie. Opublikowana również historia poboczna Omake mochi i królika (おまけもちとうさ Omake mochi to usa), przedstawiona głównie jako bezdialogowe ilustracje, skupiała się na Mochi Ameryce i wersjach kemonomimi innych postaci.
Kontynuacja wydarzenia została ogłoszona 30 października 2014, przypadająca na dzień 2 listopada 2014. Wydarzenie zakończyło się tydzień później 9 listopada 2014, a dodatkowy pasek przedstawiający postać Portugalii po raz pierwszy został zapostowany 17 listopada 2014 roku.
Streszczenie[]
Główna fabuła[]
Część pierwsza (2013)[]
Wydarzenie rozpoczyna tańczący z kobietą Francja, deklarujący, że również i tym razem będzie główną atrakcją na przyjęciu halloweenowym. Tańcząca z nim kobieta, która jest aktorką, cieszy się, że mogła z nim przybyć na przyjęcie dla krajów. Francja mówi jej, że wkrótce spotka Anglię i inne kraje z całego świata. Jednak kiedy przybywają na miejsce, spotykają jedynie grupę krajów siedzących bezczynnie w grobowej atmosferze. Kanada tłumaczy im, że kiedy przybyli na miejsce, zauważyli, że całe jedzenie jest zepsute, a drzwi nie otwierają się od środka. Węgry oskarża Francję o konspirację z Prusami i Hiszpanią w celu zażartowania sobie z nich wszystkich i bycie powodem dziwnych anomalii, jednak Francja temu zaprzecza. Hong Kong przedstawia swoją teorię, że skoro tematem kostiumów były w tym roku "duchy", mogło to przebudzić "coś złego" w budynku, a następnie sugeruje, że powinni opowiadać historie o duchach związane z ich kostiumami, by "to" uspokoić.
Kiedy każdy kraj zaczyna opowiadać historię ze swojego kraju, Hong Kong ujawnia, że przebrał się za Chiny (który zmarł po ataku bezpańskiego kota), przez co Chiny słysząc go wpada do pokoju, by dać mu reprymendę. Hong Kong karci go za zamknięcie za sobą drzwi i tłumaczy, jak się sprawy mają. Chiny sugeruje, by poczekali na jednego z krajów o doświadczeniu z siłami nadprzyrodzonymi, a potem dodaje, że sam mógłby sobie z tymi duchami poradzić, ale jest za bardzo głodny. W czasie kiedy czekają na przybycie pozostałych, Kanada zaczyna opowiadać swoją historię, którą kraje uznają za bardziej podnoszącą na duchu aniżeli straszną. Po tym jak Liechtenstein skończyła opowiadać swoją historię, Węgry zaczyna opowiadać swoją, ale przestaje z obawy o psychikę młodszych nacji. Zanim zaczyna ją kontynuować, pojawia się przebrany Mołdawia, a z nim Rumunia. Węgry odruchowo zamyka przed nim drzwi, by uniemożliwić mu dostanie się do środka. Na zewnątrz Rumunia i Bułgaria zastanawiają się, dlaczego zabroniono im wejść, a ten drugi zaczyna chwalić się swoim kostiumem. Węgry prosi, by otworzyli drzwi dopiero wtedy, kiedy zbierze w sobie siły, by zmusić się do uśmiechu. Następnie Holandia pokrótce wyjaśnia swój kostium. Mołdawia, który zdał sobie sprawę, że opowiadają straszne historie, prosi o opowiedzenie mu jednej, po czym wszyscy kierują swój wzrok na Islandię.
W międzyczasie przebrany Anglia spaceruje sobie po mieście razem ze swoimi magicznymi przyjaciółmi i wróżkami, przygotowując się na jego coroczny pojedynek z Ameryką. Oświadcza, że jest najbardziej przerażającym człowiekiem na świecie, i zaczyna przygotowywać się mentalnie do tego, jak zamierza wszystkich przestraszyć. Kiedy tak myśli, jego magiczni przyjaciele nagle zostają czymś przestraszeni i chowają się za nim. Naprzeciwko niego stoją Ameryka, Rosja i Japonia. Rosja i Japonia przyznają, że mają co do tego pewne wątpliwości, a następnie wchodzą do budynku, w którym znajduje się Anglia. Pozostały magiczny przyjaciel Anglii ucieka w popłochu, a Anglia wpada w szok, że Ameryka chce użyć tego samego sposobu dwa razy (przyprowadzenie Rosji). Ameryka staje naprzeciw Anglii, ale jego pewność siebie maleje, kiedy za nim zauważa coś przypominające ducha. Japonia natychmiast próbuje wypędzić ducha, na co ten ogromnie się złości. Zdenerwowany duch tłumaczy, że pojawił się tylko po to, by upewnić się, że wszystko poszło zgodnie z planem i nikt nie spóźnił się na przyjęcie, a następnie karci ich za bycie wolnymi i znika. W drodze na przyjęcie Polska napotyka się na Rumunię próbującego siłą ściągnąć kostium Bułgarii i chce do niego dołączyć. Chwilę później Monako widzi ich obu trzymających i rozbierających Bułgarię. Gdzieś indziej Maurizio, asystent Anglii, otrzymuje telefon on kogoś bardzo zdenerwowanego.
Tymczasem na przyjęciu wszyscy proszą Islandię o opowiedzenie jakiejś historii o duchach, a ten w końcu się zgadza. Początkowo podobają im się romantyczne aspekty jego historii, ale jej nagłe zakończenie jest dla nich sporym zaskoczeniem. W drodze na przyjęcie Dania idzie razem z żoną i córką jednego z dyplomatów z jego kraju, chcąc, by kompletowały jego kostium (przez to, że jego przebranie jest bazowane na historii o trzech duchach). Kiedy córka narzeka, że będą musiały całkiem szybko opuścić przyjęcie, jej matka przypomina jej, że Dania, Norwegia i inni nie są jak zwykli ludzie. Ku przerażeniu jej matki, córka myśląc o tym zauważa, że nacje nie mają żon i muszą być naprawdę samotne, żyjąc tak długo. W momencie gdy dołączają do nich Finlandia, Szwecja i Estonia, zestresowany Dania pyta ich, czy czują się samotni bez żon. Zaprzeczają i próbują go uspokoić, a córka proponuje, że kiedy dorośnie, sama zostanie jego żoną. Gdzieś indziej chwilę wcześniej Sealand i Ladonia zapraszają na przyjęcie widocznie starszego Nikoniko, ale mężczyzna odmawia, gdyż jego syn ma tego samego dnia randkę. Zszokowani Sealand i Ladonia odchodzą, idąc w kierunku domu Szwecji, by poprawić swój humor.
Grupa nieznanych ludzi w przebraniach z podekscytowaniem dyskutuje o tym, że przygotowania są prawie zakończone. Gdzieś indziej Prusy mówi o tym, jak kilka dni temu Austria miał problem ze znalezieniem odpowiedniego kostiumu, ponieważ wszystkie historie o duchach z jego kraju są o kobietach albo są w jakimś stopniu problematyczne. Prusy i Romano próbują przekonać Hiszpanię do opowiedzenia historii, która zainspirowała jego przebranie, ale ten w ogóle się nie starając pokrótce wyjaśnia swój kostium, mówiąc, że jest bazowany na duchu z muzeum Narodowego Centrum Sztuki Królowej Zofii. Kiedy Prusy i Romano krytykują go za to, na miejsce przybywa przebrany Włochy, pytając się, gdzie jest Niemcy. Hiszpania odpowiada, że pewnie się spóźni, na co Włochy wpada w panikę, gdyż Niemcy nigdy się nie spóźnia. Okazuje się, że Niemcy jest w domu Austrii, w którym Austria nadal zastanawia się, w co się przebrać. Zostawia tę decyzję Niemcom, który pyta się o "zboczony kostium", o którym wcześniej wspominał, na co ten odpowiada, że oznaczałoby to, że poszedłby na przyjęcie kompletnie nago. Próbują wymyślić, jak mogliby wcielić ten pomysł w życie, jednak żaden sposób nie wydaje się być wystarczająco dobry.
Tymczasem Tajwan i Makau są w drodze na miejsce spotkania, a Makau odkrywa, że Tajwan jest przebrana za Hinomoto Oniko, co sprawia, że czuje wielki dyskomfort. Tajwan go uspokaja, a po chwili docierają na miejsce i spotykają Wietnam w kostiumie z maską, którą zrobiła dla niej Tajwan. Wietnam jest tym zawstydzona i mówi, że maska w ogóle na nią nie pasuje. Narzeka, że spódniczka jest za krótka, schylając się w kierunku Tajwan, a stojący za nią Makau zakrywa oczy i oferuje jej inne przebranie. Mimo że nowy kostium lepiej na nią pasuje, nadal jest nim zawstydzona. Gdzieś indziej Australia i Nowa Zelandia razem idą na przyjęcie, próbując opowiedzieć sobie nawzajem historię o duchach, i wkurzają się, gdy ten drugi nie chce słuchać. Koniec końców Australia wygrywa i opowiada swoją historię, a oni kierują się do domu Australii, by zobaczyć ducha, który rzekomo nawiedza jego ogród. W drodze do jego domu Nowa Zelandia próbuje wystraszyć Australię straszną historią, którą wymyślił na poczekaniu, ale Australia reaguje na nią robiąc "pozę trupa", gdyż historia Nowej Zelandii nie była wystarczająco straszna. Australia zastanawia się, czy nie wybrać dłuższą drogę na przyjęcie i przejść dookoła Ziemi, tak jak sarkastycznie zasugerował mu wcześniej Nowa Zelandia, ale Nowa Zelandia przekonuje go, żeby tego nie robił, po czym kontynuują swoją kłótnię.
Po tym, jak Islandia kończy opowiadać swoją historię, kraje, które jeszcze nie dotarły na przyjęcie, nie mogą wejść do budynku, bo Węgry zablokowała drzwi. Turcja deklaruje, że sam je otworzy. Po drugiej stronie drzwi Węgry mówi, że już się uspokoiła i zamierza odsunąć się od drzwi. Kiedy drzwi się otwierają, Węgry zostaje wystraszona twarzą Turcji, myląc go z duchem z jej koszmarów z czasów, gdy była małą dziewczynką, dopóki nie zdaje sobie sprawy ze swojej pomyłki. Pozostałe nacje dziękują Turcji za otworzenie drzwi. Gdzieś w kącie Polska trzęsie się i płacze.
W tym samym czasie Ameryka mówi Anglii, że chciałby rewanżu, ale Anglia odpowiada, że nie ma nic przeciwko uznaniu, że w tym roku to on wygrał. Ameryka, Rosja i Japonia zauważają, że Anglia nie jest sobą, na co on odpowiada, że po prostu coś go martwi. Szybko próbuje zmienić temat, mówiąc, że powinni po prostu iść na miejsce spotkania. W drodze spotykają grupę dzieci, z których jedno z nich ma takie samo przebranie co Ameryka, proszących o cukierki, nazywając ich "dziadkami". Chociaż Japonia przyznaje, że przez jego wiek można nazwać go dziadkiem, to uważa, że Anglia, Ameryka i Rosja są bardziej jak starsi bracia. W międzyczasie na przyjęciu próba przytrzymania otwartych drzwi kończy się niepowodzeniem, gdyż same się zamykają. Do Francji podchodzą Prusy i Hiszpania, drocząc się z nim, a do aktorki podchodzą włoscy bracia, którzy zostali oczarowani jej wyglądem. Prusy zaczyna chwalić się swoim nieskończonym czasem wolnym, przez to, że teraz Niemcy wszystkim się zajmuje, na co Francja odpowiada, że nie jest w stanie to robić, bo jest zajęty sprawami Unii Europejskiej.
Nagle w pomieszczeniu słychać tajemniczy głos, który wita zebrane nacje i mówi, że nadszedł czas, by zacząć, mimo że niektórych nacji nadal nie ma, za co nazywa ich głupkami. W tym samym czasie Litwa jest zajęty załatwianiem spraw zleconych mu przez swojego szefa i spotyka siedzącego na polu Grecję, którego palce skubają otaczające go koty, mówiący Litwie, by się zrelaksował. Na miejsce przybywa Łotwa, którego sprowadził goniący go kot. Mówi Litwie, że Polska świetnie się bawi, bo tak mu powiedział ze łzami w oczach, na co Litwa zaczyna się martwić i szybko zaczyna iść w stronę przyjęcia.
Część druga (2014)[]
Omake mochi i królika[]
Postacie[]
- Francja (Główna fabuła, Omake)
- Francuska aktorka (Główna fabuła, Omake)
- Hong Kong (Główna fabuła)
- Islandia (Główna fabuła)
- Pan Maskonur (Główna fabuła)
- Ukraina (Główna fabuła, Omake)
- Węgry (Główna fabuła, Omake)
- Liechtenstein (Główna fabuła, Omake)
- Holandia (Główna fabuła, Omake)
- Kanada (Główna fabuła, Omake)
- Kumajirou (Główna fabuła, Omake)
- Hiszpania (Główna fabuła)
- Prusy (Główna fabuła, Omake)
- Chiny (Główna fabuła, Omake)
- Japonia (Główna fabuła, Omake)
- Rosja (Główna fabuła, Omake)
- Anglia (Główna fabuła, Omake)
- Ameryka (Główna fabuła)
- Kanadyjski duch boya hotelowego (Główna fabuła)
- Szwajcarska dziewczyna ze wsi (Główna fabuła)
- Szwajcarski władca zamku (Główna fabuła)
- Mołdawia (Główna fabuła, Omake)
- Rumunia (Główna fabuła, Omake)
- Bułgaria (Główna fabuła, Omake)
- Magiczni przyjaciele Anglii (Główna fabuła)
- Howard (Główna fabuła)
- Polska (Główna fabuła, Omake)
- Monako (Główna fabuła)
- Maurizio (Główna fabuła)
- Dania (Główna fabuła, Omake mochi i królika, Omake)
- Duch islandzkiego diakona (Główna fabuła)
- Miłość ducha islandzkiego diakona (Główna fabuła)
- Koń ducha islandzkiego diakona (Główna fabuła, Omake)
- Islandzki egzorcysta (Główna fabuła)
- Córka duńskiego dyplomaty (Główna fabuła, Omake)
- Żona duńskiego dyplomaty (Główna fabuła, Omake)
- Norwegia (Główna fabuła)
- Finlandia (Główna fabuła)
- Szwecja (Główna fabuła)
- Hanatamago (Główna fabuła)
- Estonia (Główna fabuła)
- NikoNiko (Główna fabuła)
- Sealand (Główna fabuła)
- Ladonia (Główna fabuła)
- Niemcy (Główna fabuła, Omake)
- Austria (Główna fabuła)
- Włochy Północne (Główna fabuła, Omake)
- Włochy Południowe (Główna fabuła)
- Makau (Główna fabuła)
- Tajwan (Główna fabuła)
- Wietnam (Główna fabuła)
- Australia (Główna fabuła, Omake mochi i królika, Omake)
- Nowa Zelandia (Główna fabuła, Omake)
- Turcja (Główna fabuła)
- Turecka Republika Cypru Północnego (Główna fabuła, Omake)
- Seszele (Główna fabuła)
- Kuba (Główna fabuła, Omake)
- Wy (Główna fabuła)
- Koty Grecji (Główna fabuła, Omake)
- Grecja (Główna fabuła, Omake)
- Litwa (Główna fabuła, Omake)
- Łotwa (Główna fabuła)
- Szwajcaria (Główna fabuła)
- Seborga (Główna fabuła, Omake)
- Hutt River (Główna fabuła)
- Fiński duch (Główna fabuła)
- Białoruś (Główna fabuła)
- Belgia (Główna fabuła)
- Mochi Ameryka (Omake)
- Tony (Omake)
- Kamerun (Omake)
- Ptaszek Prus (Omake)
- Naruto Uzumaki (Omake)
- Duch tureckiej pokojówki (Omake)